ตอนที่ 9 · แสงท่าเรือ
สิ่งที่เจ้าสำนักมองออกก่อนใคร
เสียงจากภายนอกเล็ดลอดเข้ามาเป็นระยะ — คนหัวเราะ รถผ่าน ชีวิตคนอื่นที่เดินต่อได้โดยไม่สะดุดเหมือนใจของเมิ่ง
ในตลาดนัดยุทธจักร ทุกอย่างดูปกติเกินไปจนน่าสงสัย เมิ่งเดินผ่านจุดที่นักดาบพเนจรเคยยืน แล้วรู้สึกว่าความว่างนั้นดังกว่าเสียงคน
เก้าอี้ว่างข้างนักดาบพเนจรดูเหมือนคำเชิญและคำเตือนพร้อมกัน เมิ่งเลือกยืนก่อน นานพอที่จะได้กลิ่นกลิ่นดินป่าชัดขึ้น
ลมดาบพัดผ่านตลาดนัดยุทธจักร ฝุ่นยุทธจักรเกาะบนปลายแขนของเมิ่ง ขณะที่นักดาบพเนจรยืนขวางทางราวกับคำสาบานเก่าที่ยังไม่ขาด — กลิ่นหมอกเช้าดึงความทรงจำเก่ากลับมาโดยไม่ขออนุญาต
มิติความขัดแย้ง: แค้นเลือดไม่ได้อยู่แค่ภายนอก มันแทรกในทุกการตัดสินใจเล็กๆ ของเมิ่ง แม้กระทั่งการยื่นแก้วน้ำให้นักดาบพเนจร
“อย่ามองฉันแบบนั้น” เมิ่งพึมพำ “ฉันยังไม่รู้ว่าคำว่าเรา… ควรเริ่มตรงไหน”
บทสนทนาเล็กๆ ในสะพานแขวนหมอกกลายเป็นยุทธจักรที่กดทับความเงียบ เมิ่งพยายามยิ้มกลบ แต่สายตาของนักดาบพเนจรจับความสั่นได้ทุกครั้ง
“ฉันไม่ได้หนี” เมิ่งตอบช้าๆ “แค่ยังไม่รู้ว่าถ้าแตะไปแล้ว… จะถอนมือได้ไหม”
คนรอบข้างในสะพานแขวนหมอกยังหัวเราะคุยกันได้ปกติ มีเพียงเมิ่งที่รู้สึกว่าเวลาเดินช้าลงทุกครั้งที่นักดาบพเนจรขยับเข้ามา
“อย่าสัญญาถ้ายังไม่พร้อม” เมิ่งกล่าว “ฉันทนคำโกหกได้น้อยกว่าความเงียบ”
แนวเรื่องแบบWandering Bladeที่เคยอ่านในนิยาย กลับกลายเป็นชีวิตจริงตรงหน้า เมิ่งไม่อยากเป็นพระเอกที่รู้คำตอบตั้งแต่ต้น — แค่อยากกล้าพอที่จะอยู่
ความกลัวยังอยู่ แต่เมิ่งเริ่มแยกได้อะไรระหว่างการปกป้องตัวเองกับการผลักนักดาบพเนจรออกไปโดยไม่จำเป็น
“งั้นนั่งก่อน” นักดาบพเนจรชี้เก้าอี้ว่าง “ถ้าจะคุยกันจริงๆ อย่างน้อยก็อย่าคุยแบบคนจะหนี”
ทั้งคู่ยังไม่ได้จับมือ แต่พื้นที่ระหว่างเมิ่งกับนักดาบพเนจรแคบลงจนหายใจรู้สึกได้ ลมดาบพัดผ่านตลาดนัดยุทธจักร ฝุ่นยุทธจักรเกาะบนปลายแขนของเมิ่ง ขณะที่นักดาบพเนจรยืนขวางทางราวกับคำสาบานเก่าที่ยังไม่ขาด — กลิ่นหมอกเช้าดึงความทรงจำเก่ากลับมาโดยไม่ขออนุญาต
เมิ่งยังไม่กล้าตอบทั้งหมด แต่ก็ไม่หันหลังอีกต่อไป อย่างน้อยคืนนี้นักดาบพเนจรจะได้ยินเสียงจริงของหัวใจ
ประตูปิดลงช้าๆ ทิ้งเมิ่งไว้กับคำถามเรื่องแค้นเลือดที่ดังขึ้นในหัว แต่ครั้งนี้มีภาพของนักดาบพเนจรปนอยู่ด้วยตลอด
กลิ่นกลิ่นดินป่ายังไม่จาง เมิ่งสูดหายใจลึกแล้วรู้ว่าถ้าเดินออกจากสะพานแขวนหมอกตอนนี้ จะเสียโอกาสที่อาจไม่มีอีก — แม้แค้นเลือดจะยังยืนขวางอยู่
จบตอนที่ 9 — ปมของแค้นเลือดยังคุกรุ่น และนักดาบพเนจรจะกลับมาในจังหวะที่เมิ่งคาดไม่ถึง
ความคิดเห็น
0