ทางเดินต่อหลังคำสาบานที่ห้ามรัก

ทางเดินต่อหลังคำสาบานที่ห้ามรัก

เสียงรอบตัวจางเป็นพื้นหลัง เหลือเพียงเสียงดาบกระทบกับจังหวะเท้าของใครบางคนที่เซวียนยังไม่พร้อมจะเอ่ยชื่อ

เสียงแจ้งเตือนในมือถือดังขึ้นพร้อมกลิ่นเสียงดาบกระทบ เซวียนยังไม่เปิดอ่าน เพราะรู้ดีว่าถ้าเป็นข้อความจากศิษย์พี่ คืนนี้จะไม่จบง่ายๆ

ลมดาบพัดผ่านตลาดนัดยุทธจักร ฝุ่นยุทธจักรเกาะบนปลายแขนของเซวียน ขณะที่ศิษย์พี่ยืนขวางทางราวกับคำสาบานเก่าที่ยังไม่ขาด — กลิ่นเสียงดาบกระทบดึงความทรงจำเก่ากลับมาโดยไม่ขออนุญาต

“เซวียน… ทำไมถึงเงียบ?” ศิษย์พี่ถามเบาๆ จนเสียงเกือบล้นไปกับกลิ่นดินป่า “ถ้าไม่พร้อมพูด ก็อย่าทำเป็นว่าไม่มีฉันอยู่”

มิติสถานที่: ตลาดนัดยุทธจักรไม่ได้เป็นแค่ฉากหลัง — ทุกมุมมีร่องรอยที่ศิษย์พี่เคยยืน และเซวียนรู้สึกเหมือนถูกดึงกลับไปจุดเดิมโดยไม่ขออนุญาต

“อย่าเพิ่งตัดสินจากใบหน้าฉัน” เซวียนพยายามยิ้ม “ในตลาดนัดยุทธจักรนี้ ฉันเคยฝึกเก็บทุกอย่างไว้ข้างใน”

สายตาแรกชนกันในตลาดนัดยุทธจักร ทำให้เซวียนรู้ทันทีว่าการแสร้งไม่รู้จักกันจบลงแล้วตั้งแต่คืนนี้

เงาของศิษย์พี่เลื่อนผ่านพื้น ทำให้เซวียนนึกถึงวันที่ทั้งคู่เคยสัญญาอะไรบางอย่างไว้ใต้แสงแบบนี้

คนรอบข้างในตลาดนัดยุทธจักรยังหัวเราะคุยกันได้ปกติ มีเพียงเซวียนที่รู้สึกว่าเวลาเดินช้าลงทุกครั้งที่ศิษย์พี่ขยับเข้ามา

แนวเรื่องแบบRevenge Pathที่เคยอ่านในนิยาย กลับกลายเป็นชีวิตจริงตรงหน้า เซวียนไม่อยากเป็นพระเอกที่รู้คำตอบตั้งแต่ต้น — แค่อยากกล้าพอที่จะอยู่

“ถ้าฉันขอเวลา…” ศิษย์พี่กลืนคำ “เธอจะรอ หรือจะเดินจากไปเหมือนทุกครั้งที่ผ่านมา”

“งั้นนั่งก่อน” ศิษย์พี่ชี้เก้าอี้ว่าง “ถ้าจะคุยกันจริงๆ อย่างน้อยก็อย่าคุยแบบคนจะหนี”

ความกลัวยังอยู่ แต่เซวียนเริ่มแยกได้อะไรระหว่างการปกป้องตัวเองกับการผลักศิษย์พี่ออกไปโดยไม่จำเป็น

ทั้งคู่ยังไม่ได้จับมือ แต่พื้นที่ระหว่างเซวียนกับศิษย์พี่แคบลงจนหายใจรู้สึกได้ ลมดาบพัดผ่านตลาดนัดยุทธจักร ฝุ่นยุทธจักรเกาะบนปลายแขนของเซวียน ขณะที่ศิษย์พี่ยืนขวางทางราวกับคำสาบานเก่าที่ยังไม่ขาด — กลิ่นเสียงดาบกระทบดึงความทรงจำเก่ากลับมาโดยไม่ขออนุญาต

ระยะห่างลดลงอีกนิด โดยที่ทั้งเซวียนและศิษย์พี่ไม่ได้ประกาศอะไร — มีเพียงการยอมรับว่าคำสาบานที่ห้ามรักทำให้ทั้งคู่ต้องโตขึ้น

ถ้าคืนนี้เป็นเพียงจุดเริ่ม เซวียนก็พร้อมจะเจ็บอีกหน่อย เพื่อให้ได้คำตอบที่ไม่ได้มาจากการหนี

ทั้งคู่ยังไม่ได้แตะต้องกัน แต่สายตาบอกมากกว่าคำพูด เซวียนรู้ดีว่าถ้าเลือกหนีตอนนี้ คำสาบานที่ห้ามรักจะชนะโดยไม่ต้องออกแรง

ศิษย์พี่ขยับเข้ามาอีกก้าว ระยะห่างแคบลงจนเซวียนได้ยินลมหายใจชัด มือที่เคยกำแน่นเริ่มคลายโดยไม่ตั้งใจ

นอกตลาดนัดยุทธจักร ชีวิตคนอื่นยังเดินต่อไปได้ปกติ แต่ภายในตลาดนัดยุทธจักร เวลาเหมือนถูกดึงให้ช้าลงเฉพาะสำหรับเซวียนกับศิษย์พี่

กลิ่นกลิ่นดินป่ายังไม่จาง เซวียนสูดหายใจลึกแล้วรู้ว่าถ้าเดินออกจากตลาดนัดยุทธจักรตอนนี้ จะเสียโอกาสที่อาจไม่มีอีก — แม้คำสาบานที่ห้ามรักจะยังยืนขวางอยู่

จบตอนที่ 3 — ทางเดินต่อหลังคำสาบานที่ห้ามรัก ปิดฉากด้วยความเงียบที่ดังกว่าคำพูด รอตอนหน้าเปิดใหม่