ตอนที่ 2 · 
ระเบียงชา
คืนที่บัลลังก์ที่ต้องเสียเลือดเปลี่ยนความหมาย
อากาศที่ท่าเรือมิติเย็นกว่าที่มิระจำได้ กลิ่นแสงมานาลอยมาก่อนเสียงฝีเท้า — และก่อนที่ปีศาจพันธสัญญาจะปรากฏตรงมุมเดิมที่ทั้งคู่เคยแสร้งทำเป็นไม่รู้จักกัน
มิติอารมณ์: กลิ่นแสงมานาเปิดช่องให้ความกลัวและความหวังมาพร้อมกัน มิระจึงพูดสั้นลง ขณะที่ปีศาจพันธสัญญาฟังมากขึ้น
ในกระเป๋าเสื้อมีโน้ตสั้นๆ ที่ปีศาจพันธสัญญายัดไว้เมื่อกี้อ่านแล้วอ่านอีก คำไม่กี่คำแต่หนักกว่าคำอธิบายยาวๆ
แสงจากภายนอกเลื่อนผ่านม่าน ทำให้เงาของปีศาจพันธสัญญาทาบยาวบนพื้น มิระจำได้ว่าเคยสัญญาไว้กับตัวเองว่าจะไม่กลับมาที่ท่าเรือมิติอีก
“มิระ… ทำไมถึงเงียบ?” ปีศาจพันธสัญญาถามเบาๆ จนเสียงเกือบล้นไปกับแสงมานา “ถ้าไม่พร้อมพูด ก็อย่าทำเป็นว่าไม่มีฉันอยู่”
สายตาแรกชนกันในวิหารหินโบราณ ทำให้มิระรู้ทันทีว่าการแสร้งไม่รู้จักกันจบลงแล้วตั้งแต่คืนนี้
“อย่าเพิ่งตัดสินจากใบหน้าฉัน” มิระพยายามยิ้ม “ในท่าเรือมิตินี้ ฉันเคยฝึกเก็บทุกอย่างไว้ข้างใน”
กฎของโลกใบนี้ไม่เหมือนเดิมสำหรับมิระ พลังหรือคำสาปที่เกี่ยวกับบัลลังก์ที่ต้องเสียเลือดเริ่มเผยเงาใกล้ปีศาจพันธสัญญา — เสียงรอบตัวจางลงเหลือแค่แสงมานา
มิระกุมมือแน่น ภาพของบัลลังก์ที่ต้องเสียเลือดวนซ้ำในหัว ใกล้พอจะเอื้อมถึงปีศาจพันธสัญญา แต่ไกลพอจะทำให้เสียใจถ้าเลือกผิด ทุกก้าวในท่าเรือมิติจึงรู้สึกหนักกว่าปกติ
นอกวิหารหินโบราณ โลกยังหมุนตามจังหวะเดิม แต่สำหรับมิระทุกอย่างเปลี่ยนไปแล้วตั้งแต่ได้ยินชื่อของปีศาจพันธสัญญาปนกับราชินี
“ถ้าฉันขอเวลา…” ปีศาจพันธสัญญากลืนคำ “เธอจะรอ หรือจะเดินจากไปเหมือนทุกครั้งที่ผ่านมา”
ถ้าให้ย้อนกลับ มิระอาจเลือกหนี แต่ตอนนี้ในท่าเรือมิติ การหนีแพงกว่าการเผชิญ ปีศาจพันธสัญญายืนเป็นคำตอบที่ยังไม่มีป้ายชื่อ
เงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนที่ปีศาจพันธสัญญาจะพยัก “ถ้าเธออยู่ ฉันจะเล่าให้หมด แม้เรื่องที่ฉันอยากลืม”
ระยะห่างลดลงอีกนิด โดยที่ทั้งมิระและปีศาจพันธสัญญาไม่ได้ประกาศอะไร — มีเพียงการยอมรับว่าบัลลังก์ที่ต้องเสียเลือดทำให้ทั้งคู่ต้องโตขึ้น
ทั้งคู่ยังไม่ได้จับมือ แต่พื้นที่ระหว่างมิระกับปีศาจพันธสัญญาแคบลงจนหายใจรู้สึกได้ กฎของโลกใบนี้ไม่เหมือนเดิมสำหรับมิระ พลังหรือคำสาปที่เกี่ยวกับบัลลังก์ที่ต้องเสียเลือดเริ่มเผยเงาใกล้ปีศาจพันธสัญญา — เสียงรอบตัวจางลงเหลือแค่แสงมานา
ถ้าคืนนี้เป็นเพียงจุดเริ่ม มิระก็พร้อมจะเจ็บอีกหน่อย เพื่อให้ได้คำตอบที่ไม่ได้มาจากการหนี
จบตอนที่ 2 — คืนที่บัลลังก์ที่ต้องเสียเลือดเปลี่ยนความหมาย ปิดฉากด้วยความเงียบที่ดังกว่าคำพูด รอตอนหน้าเปิดใหม่
ความคิดเห็น
0