เมื่อถ้ำดาบโบราณไม่ใช่ที่ปลอดภัยอีกต่อไป

เมื่อถ้ำดาบโบราณไม่ใช่ที่ปลอดภัยอีกต่อไป

แผนที่เคยชัดในหัวของฟางเริ่มเบลอเมื่อเห็นนักดาบพเนจรอีกครั้ง แค้นเลือดไม่ได้อยู่ไกลอีกต่อไป มันยืนอยู่ระหว่างทั้งคู่

ราคาของการเลือกชัดขึ้นทุกนาที ถ้าปกป้องตัวเอง ฟางอาจเสียนักดาบพเนจรไปทั้งชีวิต แต่ถ้ายื่นมือไปอีกครั้ง อาจเจ็บหนักกว่าเดิม

ลมดาบพัดผ่านถ้ำดาบโบราณ ฝุ่นยุทธจักรเกาะบนปลายแขนของฟาง ขณะที่นักดาบพเนจรยืนขวางทางราวกับคำสาบานเก่าที่ยังไม่ขาด — แสงที่ถ้ำดาบโบราณทำให้ใบหน้าของนักดาบพเนจรชัดเกินไป

เข็มนาฬิกาขยับอีกครั้ง ฟางรู้ว่าถ้ารออีกนาน ความกล้าจะหายไป และแค้นเลือดจะชนะโดยไม่ต้องทำอะไร

มิติเวลา: นาฬิกาในถ้ำดาบโบราณบอกอย่างหนึ่ง แต่หัวใจของฟางบอกอีกอย่าง ความทรงจำเรื่องสำนักย้อนกลับมาไม่ตรงจังหวะกับปัจจุบัน

“ฉันกลัว” ฟางสารภาพในที่สุด “กลัวว่าถ้าเปิดใจ… จะเสียเธอไปทั้งหมด”

ในกระเป๋าเสื้อยังมีข้อความที่ยังไม่ได้ตอบ ฟางลูบขอบหน้าจอแล้วพับเก็บ ความลังเลกลายเป็นกำแพงบางๆ ระหว่างตัวเองกับนักดาบพเนจร

“ถ้าจะอยู่ ก็อยู่ให้สุด” นักดาบพเนจรกระซิบ “อย่าทิ้งฉันไว้ครึ่งทางอีก”

ในอกของฟางมีสองเสียงซ้อนกัน เสียงหนึ่งบอกให้เดินออกจากถ้ำดาบโบราณ อีกเสียงบอกว่าถ้าทิ้งนักดาบพเนจรไปตอนนี้ จะเสียใจยาวกว่าแค้นเลือด

“อย่าสัญญาถ้ายังไม่พร้อม” ฟางกล่าว “ฉันทนคำโกหกได้น้อยกว่าความเงียบ”

กลิ่นหมอกเช้าติดอยู่ในความทรงจำของฟาง แน่นกว่าคำสัญญาใดๆ ที่เคยให้ไว้กับตัวเอง

เงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนที่นักดาบพเนจรจะพยัก “ถ้าเธออยู่ ฉันจะเล่าให้หมด แม้เรื่องที่ฉันอยากลืม”

ฟางยังไม่กล้าตอบทั้งหมด แต่ก็ไม่หันหลังอีกต่อไป อย่างน้อยคืนนี้นักดาบพเนจรจะได้ยินเสียงจริงของหัวใจ

บางคนบอกว่าความสัมพันธ์เริ่มจากความบังเอิญ แต่สำหรับฟาง คืนนี้ชัดเจนว่านักดาบพเนจรไม่ได้มาแบบสุ่ม — แค้นเลือดดึงทั้งคู่มาเจอกัน

ทั้งคู่ยังไม่ได้จับมือ แต่พื้นที่ระหว่างฟางกับนักดาบพเนจรแคบลงจนหายใจรู้สึกได้ ลมดาบพัดผ่านถ้ำดาบโบราณ ฝุ่นยุทธจักรเกาะบนปลายแขนของฟาง ขณะที่นักดาบพเนจรยืนขวางทางราวกับคำสาบานเก่าที่ยังไม่ขาด — แสงที่ถ้ำดาบโบราณทำให้ใบหน้าของนักดาบพเนจรชัดเกินไป

ประตูปิดลงช้าๆ ทิ้งฟางไว้กับคำถามเรื่องแค้นเลือดที่ดังขึ้นในหัว แต่ครั้งนี้มีภาพของนักดาบพเนจรปนอยู่ด้วยตลอด

บทสนทนาค้างคาครู่หนึ่ง ก่อนที่ฟางจะยิ้มอ่อนๆ — ยิ้มที่ไม่ใช่การปิดบัง แต่เป็นการยอมรับว่าคืนนี้ยังไม่จบง่ายๆ

ในความเงียบ มีเพียงเสียงไกลๆ จากภายนอก ฟางนึกถึงวันที่ทั้งคู่เคยคุยกันเรื่องสำนักโดยไม่รู้ว่าคำนั้นจะหนักขนาดนี้

จบตอนที่ 12 — ปมของแค้นเลือดยังคุกรุ่น และนักดาบพเนจรจะกลับมาในจังหวะที่ฟางคาดไม่ถึง