สิ่งที่ยังไม่จบที่วิหารหินโบราณ

สิ่งที่ยังไม่จบที่วิหารหินโบราณ

อากาศที่วิหารหินโบราณเย็นกว่าที่อาริจำได้ กลิ่นแสงมานาลอยมาก่อนเสียงฝีเท้า — และก่อนที่เจ้าชายเงาจะปรากฏตรงมุมเดิมที่ทั้งคู่เคยแสร้งทำเป็นไม่รู้จักกัน

มิติอารมณ์: กลิ่นแสงมานาเปิดช่องให้ความกลัวและความหวังมาพร้อมกัน อาริจึงพูดสั้นลง ขณะที่เจ้าชายเงาฟังมากขึ้น

บนโต๊ะยังมีแก้วน้ำครึ่งใบ รอยนิ้วของเจ้าชายเงาจางๆ ริมขอบ ราวกับหลักฐานเล็กๆ ว่าคืนนี้ไม่ได้เป็นแค่จินตนาการของอาริ

แสงจากภายนอกเลื่อนผ่านม่าน ทำให้เงาของเจ้าชายเงาทาบยาวบนพื้น อาริจำได้ว่าเคยสัญญาไว้กับตัวเองว่าจะไม่กลับมาที่วิหารหินโบราณอีก

“อาริ… ทำไมถึงเงียบ?” เจ้าชายเงาถามเบาๆ จนเสียงเกือบล้นไปกับแสงมานา “ถ้าไม่พร้อมพูด ก็อย่าทำเป็นว่าไม่มีฉันอยู่”

เจ้าชายเงาไม่ได้พูดอะไรมาก แค่ยืนตรงนั้นก็พอให้อาริลืมประโยคที่ซ้อมไว้ทั้งหมด ระยะห่างเหลือเพียงลมหายใจกับเสียงปีกมังกร

“ฉันไม่ได้หนี” อาริตอบช้าๆ “แค่ยังไม่รู้ว่าถ้าแตะไปแล้ว… จะถอนมือได้ไหม”

กฎของโลกใบนี้ไม่เหมือนเดิมสำหรับอาริ พลังหรือคำสาปที่เกี่ยวกับคำสาปที่เลือกคนผิดเริ่มเผยเงาใกล้เจ้าชายเงา — เสียงรอบตัวจางลงเหลือแค่แสงมานา

อาริกุมมือแน่น ภาพของคำสาปที่เลือกคนผิดวนซ้ำในหัว ใกล้พอจะเอื้อมถึงเจ้าชายเงา แต่ไกลพอจะทำให้เสียใจถ้าเลือกผิด ทุกก้าวในวิหารหินโบราณจึงรู้สึกหนักกว่าปกติ

นอกท่าเรือมิติ โลกยังหมุนตามจังหวะเดิม แต่สำหรับอาริทุกอย่างเปลี่ยนไปแล้วตั้งแต่ได้ยินชื่อของเจ้าชายเงาปนกับราชินี

“แล้วคำสาปที่เลือกคนผิดล่ะ?” อาริถามต่อ “เราจะทำเป็นมองไม่เห็นไปจนถึงเมื่อไหร่”

ถ้าให้ย้อนกลับ อาริอาจเลือกหนี แต่ตอนนี้ในวิหารหินโบราณ การหนีแพงกว่าการเผชิญ เจ้าชายเงายืนเป็นคำตอบที่ยังไม่มีป้ายชื่อ

“เริ่มจากคืนนี้ก็ได้” อาริพูด “แค่… อย่าหายไปตอนเช้า”

อาริยังไม่กล้าตอบทั้งหมด แต่ก็ไม่หันหลังอีกต่อไป อย่างน้อยคืนนี้เจ้าชายเงาจะได้ยินเสียงจริงของหัวใจ

ทั้งคู่ยังไม่ได้จับมือ แต่พื้นที่ระหว่างอาริกับเจ้าชายเงาแคบลงจนหายใจรู้สึกได้ กฎของโลกใบนี้ไม่เหมือนเดิมสำหรับอาริ พลังหรือคำสาปที่เกี่ยวกับคำสาปที่เลือกคนผิดเริ่มเผยเงาใกล้เจ้าชายเงา — เสียงรอบตัวจางลงเหลือแค่แสงมานา

ในวิหารหินโบราณ แสงกับเงาสลับกันเหมือนใจคน อาริและเจ้าชายเงายังไม่ได้สัญญาอะไร แต่ทั้งคู่รู้ดีว่าคืนนี้จะถูกจดจำต่อไปอีกนาน

เวลาผ่านไปอีกครู่โดยที่ไม่มีใครขยับ อาริได้ยินเสียงหัวใจตัวเองดังในหู ขณะที่เจ้าชายเงามองไปทางหน้าต่างของวิหารหินโบราณ ราวกับกำลังหาคำพูดที่ยังไม่ขึ้นรูป

แสงในวิหารหินโบราณเปลี่ยนมุมอีกนิด ทำให้ใบหน้าของเจ้าชายเงาดูทั้งคุ้นเคยและแปลกตา อาริกลืนน้ำลาย แล้วพยายามรวบรวมความกล้า

บทสนทนาค้างคาครู่หนึ่ง ก่อนที่อาริจะยิ้มอ่อนๆ — ยิ้มที่ไม่ใช่การปิดบัง แต่เป็นการยอมรับว่าคืนนี้ยังไม่จบง่ายๆ

จบตอนที่ 5 — สิ่งที่ยังไม่จบที่วิหารหินโบราณ ทิ้งคำถามไว้ให้ตอนถัดไป ว่าอาริจะกล้าเลือกเจ้าชายเงาหรือยังคงหนีจากคำสาปที่เลือกคนผิด