คำสัญญาใต้กลิ่นยา

คำสัญญาใต้กลิ่นยา

เสียงรอบตัวจางเป็นพื้นหลัง เหลือเพียงกลิ่นยากับจังหวะเท้าของใครบางคนที่กานต์ยังไม่พร้อมจะเอ่ยชื่อ

ทางแยกมาถึงโดยไม่ขออนุญาต กานต์มองทนายในห้องประชุมครอบครัว แล้วรู้ว่าคำต่อไปจะเปลี่ยนทุกอย่าง — กลิ่นกลิ่นยาทำให้ลมหายใจสั้นลง

บ้านและชื่อเสียงกดทับคำพูดของกานต์ ทุกประโยคในห้องประชุมครอบครัวมีราคา ทนายยืนเป็นทั้งที่พักและพายุในเวลาเดียวกัน — เสียงรอบตัวจางลงเหลือแค่กลิ่นยา

“ฉันกลัว” กานต์สารภาพในที่สุด “กลัวว่าถ้าเปิดใจ… จะเสียเธอไปทั้งหมด”

มิติเวลา: นาฬิกาในโรงพยาบาลชั้นนอกบอกอย่างหนึ่ง แต่หัวใจของกานต์บอกอีกอย่าง ความทรงจำเรื่องในศาลย้อนกลับมาไม่ตรงจังหวะกับปัจจุบัน

“ถ้าจะอยู่ ก็อยู่ให้สุด” ทนายกระซิบ “อย่าทิ้งฉันไว้ครึ่งทางอีก”

ราคาของการเลือกชัดขึ้นทุกนาที ถ้าปกป้องตัวเอง กานต์อาจเสียทนายไปทั้งชีวิต แต่ถ้ายื่นมือไปอีกครั้ง อาจเจ็บหนักกว่าเดิม

บนโต๊ะยังมีแก้วน้ำครึ่งใบ รอยนิ้วของทนายจางๆ ริมขอบ ราวกับหลักฐานเล็กๆ ว่าคืนนี้ไม่ได้เป็นแค่จินตนาการของกานต์

นอกห้องประชุมครอบครัว โลกยังหมุนตามจังหวะเดิม แต่สำหรับกานต์ทุกอย่างเปลี่ยนไปแล้วตั้งแต่ได้ยินชื่อของทนายปนกับในศาล

กานต์กุมมือแน่น ภาพของความลับในครอบครัววนซ้ำในหัว ใกล้พอจะเอื้อมถึงทนาย แต่ไกลพอจะทำให้เสียใจถ้าเลือกผิด ทุกก้าวในโรงพยาบาลชั้นนอกจึงรู้สึกหนักกว่าปกติ

“แล้วความลับในครอบครัวล่ะ?” กานต์ถามต่อ “เราจะทำเป็นมองไม่เห็นไปจนถึงเมื่อไหร่”

“งั้นฉันจะไม่สัญญา” ทนายตอบ “ฉันจะทำ — ทีละอย่าง ที่เธอเห็นได้”

ถ้าให้ย้อนกลับ กานต์อาจเลือกหนี แต่ตอนนี้ในโรงพยาบาลชั้นนอก การหนีแพงกว่าการเผชิญ ทนายยืนเป็นคำตอบที่ยังไม่มีป้ายชื่อ

ทั้งคู่ยังไม่ได้จับมือ แต่พื้นที่ระหว่างกานต์กับทนายแคบลงจนหายใจรู้สึกได้ บ้านและชื่อเสียงกดทับคำพูดของกานต์ ทุกประโยคในห้องประชุมครอบครัวมีราคา ทนายยืนเป็นทั้งที่พักและพายุในเวลาเดียวกัน — เสียงรอบตัวจางลงเหลือแค่กลิ่นยา

กานต์ยังไม่กล้าตอบทั้งหมด แต่ก็ไม่หันหลังอีกต่อไป อย่างน้อยคืนนี้ทนายจะได้ยินเสียงจริงของหัวใจ

ในโรงพยาบาลชั้นนอก แสงกับเงาสลับกันเหมือนใจคน กานต์และทนายยังไม่ได้สัญญาอะไร แต่ทั้งคู่รู้ดีว่าคืนนี้จะถูกจดจำต่อไปอีกนาน

เวลาผ่านไปอีกครู่โดยที่ไม่มีใครขยับ กานต์ได้ยินเสียงหัวใจตัวเองดังในหู ขณะที่ทนายมองไปทางหน้าต่างของโรงพยาบาลชั้นนอก ราวกับกำลังหาคำพูดที่ยังไม่ขึ้นรูป

แสงในโรงพยาบาลชั้นนอกเปลี่ยนมุมอีกนิด ทำให้ใบหน้าของทนายดูทั้งคุ้นเคยและแปลกตา กานต์กลืนน้ำลาย แล้วพยายามรวบรวมความกล้า

บทสนทนาค้างคาครู่หนึ่ง ก่อนที่กานต์จะยิ้มอ่อนๆ — ยิ้มที่ไม่ใช่การปิดบัง แต่เป็นการยอมรับว่าคืนนี้ยังไม่จบง่ายๆ

จบตอนที่ 19 — คำสัญญาใต้กลิ่นยา ทิ้งคำถามไว้ให้ตอนถัดไป ว่ากานต์จะกล้าเลือกทนายหรือยังคงหนีจากความลับในครอบครัว