ตอนที่ 5 · มะม่วงนักเขียน
คำชมที่หนักกว่าคำตำหนิ
เช้าวันรุ่งขึ้น ฝ้ายยังตื่นพร้อมร่องรอยของกาแฟร้อนบนปลายนิ้ว ทั้งที่บอกตัวเองแล้วว่าคืนนั้นไม่มีความหมายอะไรในสวนสาธารณะหลังฝน
บทสนทนาเล็กๆ ในสวนสาธารณะหลังฝนกลายเป็นเวลาที่ค้างที่กดทับความเงียบ ฝ้ายพยายามยิ้มกลบ แต่สายตาของแบงค์จับความสั่นได้ทุกครั้ง
ในคอนโดย่านอารีย์ ความสัมพันธ์ของฝ้ายกับแบงค์ค่อยๆ เปลี่ยนรูปจากความเคยชินเป็นสิ่งที่ทั้งคู่ไม่กล้าเอ่ยชื่อ — เสียงรอบตัวจางลงเหลือแค่กาแฟร้อน
บนโต๊ะยังมีแก้วน้ำครึ่งใบ รอยนิ้วของแบงค์จางๆ ริมขอบ ราวกับหลักฐานเล็กๆ ว่าคืนนี้ไม่ได้เป็นแค่จินตนาการของฝ้าย
มิติเวลา: นาฬิกาในคอนโดย่านอารีย์บอกอย่างหนึ่ง แต่หัวใจของฝ้ายบอกอีกอย่าง ความทรงจำเรื่องเวลาที่ค้างย้อนกลับมาไม่ตรงจังหวะกับปัจจุบัน
“อย่ามองฉันแบบนั้น” ฝ้ายพึมพำ “ฉันยังไม่รู้ว่าคำว่าเรา… ควรเริ่มตรงไหน”
ในกระเป๋าเสื้อยังมีข้อความที่ยังไม่ได้ตอบ ฝ้ายลูบขอบหน้าจอแล้วพับเก็บ ความลังเลกลายเป็นกำแพงบางๆ ระหว่างตัวเองกับแบงค์
“ฉันไม่ได้หนี” ฝ้ายตอบช้าๆ “แค่ยังไม่รู้ว่าถ้าแตะไปแล้ว… จะถอนมือได้ไหม”
ฝ้ายกุมมือแน่น ภาพของความลับในอดีตวนซ้ำในหัว ใกล้พอจะเอื้อมถึงแบงค์ แต่ไกลพอจะทำให้เสียใจถ้าเลือกผิด ทุกก้าวในคอนโดย่านอารีย์จึงรู้สึกหนักกว่าปกติ
“อย่าสัญญาถ้ายังไม่พร้อม” ฝ้ายกล่าว “ฉันทนคำโกหกได้น้อยกว่าความเงียบ”
นอกสวนสาธารณะหลังฝน โลกยังหมุนตามจังหวะเดิม แต่สำหรับฝ้ายทุกอย่างเปลี่ยนไปแล้วตั้งแต่ได้ยินชื่อของแบงค์ปนกับเวลาที่ค้าง
“งั้นนั่งก่อน” แบงค์ชี้เก้าอี้ว่าง “ถ้าจะคุยกันจริงๆ อย่างน้อยก็อย่าคุยแบบคนจะหนี”
ฝ้ายยังไม่กล้าตอบทั้งหมด แต่ก็ไม่หันหลังอีกต่อไป อย่างน้อยคืนนี้แบงค์จะได้ยินเสียงจริงของหัวใจ
ถ้าให้ย้อนกลับ ฝ้ายอาจเลือกหนี แต่ตอนนี้ในคอนโดย่านอารีย์ การหนีแพงกว่าการเผชิญ แบงค์ยืนเป็นคำตอบที่ยังไม่มีป้ายชื่อ
ทั้งคู่ยังไม่ได้จับมือ แต่พื้นที่ระหว่างฝ้ายกับแบงค์แคบลงจนหายใจรู้สึกได้ ในคอนโดย่านอารีย์ ความสัมพันธ์ของฝ้ายกับแบงค์ค่อยๆ เปลี่ยนรูปจากความเคยชินเป็นสิ่งที่ทั้งคู่ไม่กล้าเอ่ยชื่อ — เสียงรอบตัวจางลงเหลือแค่กาแฟร้อน
ประตูปิดลงช้าๆ ทิ้งฝ้ายไว้กับคำถามเรื่องความลับในอดีตที่ดังขึ้นในหัว แต่ครั้งนี้มีภาพของแบงค์ปนอยู่ด้วยตลอด
“ฉันไม่ได้มาเพื่อทะเลาะ” แบงค์กล่าว “แค่… ไม่อยากปล่อยให้ความลับในอดีตตัดสินแทนเราอีกต่อไป” ฝ้ายเงยหน้าขึ้นช้าๆ
จบตอนที่ 5 — ปมของความลับในอดีตยังคุกรุ่น และแบงค์จะกลับมาในจังหวะที่ฝ้ายคาดไม่ถึง
ความคิดเห็น
0