ลมดาบที่สะพานแขวนหมอก

ลมดาบที่สะพานแขวนหมอก

เสียงรอบตัวจางเป็นพื้นหลัง เหลือเพียงกลิ่นดินป่ากับจังหวะเท้าของใครบางคนที่เหลียงยังไม่พร้อมจะเอ่ยชื่อ

ในตลาดนัดยุทธจักร ทุกอย่างดูปกติเกินไปจนน่าสงสัย เหลียงเดินผ่านจุดที่ศิษย์พี่เคยยืน แล้วรู้สึกว่าความว่างนั้นดังกว่าเสียงคน

ลมดาบพัดผ่านตลาดนัดยุทธจักร ฝุ่นยุทธจักรเกาะบนปลายแขนของเหลียง ขณะที่ศิษย์พี่ยืนขวางทางราวกับคำสาบานเก่าที่ยังไม่ขาด — แสงที่ตลาดนัดยุทธจักรทำให้ใบหน้าของศิษย์พี่ชัดเกินไป

“อย่ามองฉันแบบนั้น” เหลียงพึมพำ “ฉันยังไม่รู้ว่าคำว่าเรา… ควรเริ่มตรงไหน”

มิติความสัมพันธ์: คำว่าเพื่อน/คู่แข่ง/คนคุ้นเคย ใช้กับศิษย์พี่ไม่ได้อีกต่อไป เหลียงลองเปลี่ยนคำในใจหลายรอบ แต่ไม่มีคำไหนพอดี

“อย่าเพิ่งตัดสินจากใบหน้าฉัน” เหลียงพยายามยิ้ม “ในตลาดนัดยุทธจักรนี้ ฉันเคยฝึกเก็บทุกอย่างไว้ข้างใน”

คำชมเล็กน้อยจากศิษย์พี่หนักกว่าคำตำหนิ เหลียงไม่รู้จะวางมือตรงไหนดีในพื้นที่แคบๆ นี้

สายลมผ่านช่องหน้าต่างพัดชายผ้าม่านให้สะบัด เหลียงมองตามแล้วคิดถึงวันที่ทั้งคู่เคยยืนตรงจุดนี้โดยไม่พูดอะไรเลย

กลิ่นกลิ่นดินป่าติดอยู่ในความทรงจำของเหลียง แน่นกว่าคำสัญญาใดๆ ที่เคยให้ไว้กับตัวเอง

ในอกของเหลียงมีสองเสียงซ้อนกัน เสียงหนึ่งบอกให้เดินออกจากตลาดนัดยุทธจักร อีกเสียงบอกว่าถ้าทิ้งศิษย์พี่ไปตอนนี้ จะเสียใจยาวกว่าคำสาบานที่ห้ามรัก

“ถ้าฉันขอเวลา…” ศิษย์พี่กลืนคำ “เธอจะรอ หรือจะเดินจากไปเหมือนทุกครั้งที่ผ่านมา”

“งั้นนั่งก่อน” ศิษย์พี่ชี้เก้าอี้ว่าง “ถ้าจะคุยกันจริงๆ อย่างน้อยก็อย่าคุยแบบคนจะหนี”

บางคนบอกว่าความสัมพันธ์เริ่มจากความบังเอิญ แต่สำหรับเหลียง คืนนี้ชัดเจนว่าศิษย์พี่ไม่ได้มาแบบสุ่ม — คำสาบานที่ห้ามรักดึงทั้งคู่มาเจอกัน

ทั้งคู่ยังไม่ได้จับมือ แต่พื้นที่ระหว่างเหลียงกับศิษย์พี่แคบลงจนหายใจรู้สึกได้ ลมดาบพัดผ่านตลาดนัดยุทธจักร ฝุ่นยุทธจักรเกาะบนปลายแขนของเหลียง ขณะที่ศิษย์พี่ยืนขวางทางราวกับคำสาบานเก่าที่ยังไม่ขาด — แสงที่ตลาดนัดยุทธจักรทำให้ใบหน้าของศิษย์พี่ชัดเกินไป

ระยะห่างลดลงอีกนิด โดยที่ทั้งเหลียงและศิษย์พี่ไม่ได้ประกาศอะไร — มีเพียงการยอมรับว่าคำสาบานที่ห้ามรักทำให้ทั้งคู่ต้องโตขึ้น

ถ้าคืนนี้เป็นเพียงจุดเริ่ม เหลียงก็พร้อมจะเจ็บอีกหน่อย เพื่อให้ได้คำตอบที่ไม่ได้มาจากการหนี

ความทรงจำเก่าๆ ผุดขึ้นพร้อมกลิ่นกลิ่นดินป่า — คืนที่ทั้งคู่เคยสัญญาอะไรบางอย่างไว้ที่ตลาดนัดยุทธจักร แล้วยังไม่ได้รักษา

เวลาผ่านไปอีกครู่โดยที่ไม่มีใครขยับ เหลียงได้ยินเสียงหัวใจตัวเองดังในหู ขณะที่ศิษย์พี่มองไปทางหน้าต่างของตลาดนัดยุทธจักร ราวกับกำลังหาคำพูดที่ยังไม่ขึ้นรูป

จบตอนที่ 7 — ลมดาบที่สะพานแขวนหมอก ปิดฉากด้วยความเงียบที่ดังกว่าคำพูด รอตอนหน้าเปิดใหม่