กลิ่นผ้าห่มหลังคำตัดสิน

กลิ่นผ้าห่มหลังคำตัดสิน

เงาของมายด์เลื่อนผ่านพื้น ทำให้พีทนึกถึงวันที่ทั้งคู่เคยสัญญาอะไรบางอย่างไว้ใต้แสงแบบนี้

เสียงแจ้งเตือนในมือถือดังขึ้นพร้อมกลิ่นเสียงเมโทรโนม พีทยังไม่เปิดอ่าน เพราะรู้ดีว่าถ้าเป็นข้อความจากมายด์ คืนนี้จะไม่จบง่ายๆ

เก้าอี้ว่างข้างมายด์ดูเหมือนคำเชิญและคำเตือนพร้อมกัน พีทเลือกยืนก่อน นานพอที่จะได้กลิ่นเสียงเมโทรโนมชัดขึ้น

คำว่าเพื่อนเริ่มคับแคบเกินไปสำหรับพีท ทุกครั้งที่มายด์ยิ้ม สัญญาเงียบก็ดังขึ้นในอก — กลิ่นเสียงเมโทรโนมดึงความทรงจำเก่ากลับมาโดยไม่ขออนุญาต และระยะห่างที่เลือกเองทำให้ทั้งคู่กลัวที่จะเสียสิ่งที่มีอยู่

มิติความสัมพันธ์: คำว่าเพื่อน/คู่แข่ง/คนคุ้นเคย ใช้กับมายด์ไม่ได้อีกต่อไป พีทลองเปลี่ยนคำในใจหลายรอบ แต่ไม่มีคำไหนพอดี

“พีท… ทำไมถึงเงียบ?” มายด์ถามเบาๆ จนเสียงเกือบล้นไปกับเสียงเมโทรโนม “ถ้าไม่พร้อมพูด ก็อย่าทำเป็นว่าไม่มีฉันอยู่”

สายตาแรกชนกันในคาเฟ่ใต้หอสมุด ทำให้พีทรู้ทันทีว่าการแสร้งไม่รู้จักกันจบลงแล้วตั้งแต่คืนนี้

“อย่าเพิ่งตัดสินจากใบหน้าฉัน” พีทพยายามยิ้ม “ในคาเฟ่ใต้หอสมุดนี้ ฉันเคยฝึกเก็บทุกอย่างไว้ข้างใน”

คนรอบข้างในคาเฟ่ใต้หอสมุดยังหัวเราะคุยกันได้ปกติ มีเพียงพีทที่รู้สึกว่าเวลาเดินช้าลงทุกครั้งที่มายด์ขยับเข้ามา

“ในคาเฟ่ใต้หอสมุดนี้ ฉันเคยคิดว่าตัวเองแข็งพอ” มายด์หัวเราะสั้นๆ “แต่เจอเธอทีไร แผนทั้งหมดพัง”

แนวเรื่องแบบSingle Parentที่เคยอ่านในนิยาย กลับกลายเป็นชีวิตจริงตรงหน้า พีทไม่อยากเป็นพระเอกที่รู้คำตอบตั้งแต่ต้น — แค่อยากกล้าพอที่จะอยู่

ความกลัวยังอยู่ แต่พีทเริ่มแยกได้อะไรระหว่างการปกป้องตัวเองกับการผลักมายด์ออกไปโดยไม่จำเป็น

“เริ่มจากคืนนี้ก็ได้” พีทพูด “แค่… อย่าหายไปตอนเช้า”

ทั้งคู่ยังไม่ได้จับมือ แต่พื้นที่ระหว่างพีทกับมายด์แคบลงจนหายใจรู้สึกได้ คำว่าเพื่อนเริ่มคับแคบเกินไปสำหรับพีท ทุกครั้งที่มายด์ยิ้ม สัญญาเงียบก็ดังขึ้นในอก — กลิ่นเสียงเมโทรโนมดึงความทรงจำเก่ากลับมาโดยไม่ขออนุญาต และระยะห่างที่เลือกเองทำให้ทั้งคู่กลัวที่จะเสียสิ่งที่มีอยู่

ระยะห่างลดลงอีกนิด โดยที่ทั้งพีทและมายด์ไม่ได้ประกาศอะไร — มีเพียงการยอมรับว่าระยะห่างที่เลือกเองทำให้ทั้งคู่ต้องโตขึ้น

ก่อนจากกัน มายด์มองพีทอีกครั้ง ยาวจนกลิ่นเสียงเมโทรโนมเหมือนจะติดอยู่ในเสื้อผ้า ความเงียบครั้งนี้ไม่เย็นชา — มันเต็มไปด้วยสิ่งที่ยังพูดไม่ทัน

จบตอนที่ 3 — ยังไม่จบที่คำตอบ แต่จบที่การยอมรับว่าพีทไม่อาจทำเป็นไม่เห็นมายด์ได้อีก