ตอนที่ 3 · 
Meme Mint
เช้าวันต่อมา ฉันเดินเข้าห้องพร้อมความรู้สึกแปลก ๆ
ไม่รู้ทำไมตั้งแต่เมื่อคืน ฉันถึงเผลออ่านข้อความของภาคินซ้ำตั้งหลายรอบ
“มีนา”
ฉันสะดุ้ง
แพรมองหน้าฉันอย่างจับผิด
“เมื่อคืนแกคุยกับใคร?”
“ไม่มี”
“แล้วทำไมยิ้ม?”
“ฉันยิ้มเหรอ?”
“ยิ้มจนแก้มจะแตกแล้ว”
ฉันรีบหยิบหนังสือขึ้นมาบังหน้า
“เลิกถามได้แล้ว”
ยังไม่ทันที่แพรจะถามต่อ เสียงเก้าอี้ด้านหลังก็ถูกลากออก
ภาคินเดินเข้ามานั่ง
“อรุณสวัสดิ์ คู่หู”
“อรุณสวัสดิ์อะไรของนาย”
“เมื่อคืนฝันดีไหม?”
ฉันแทบสำลักน้ำ
แพรหันมามองทันที
“เมื่อคืนพวกแกคุยอะไรกัน?”
“ไม่มีอะไร!”
ฉันตอบเร็วเกินไปจนภาคินหัวเราะ
“เธอนี่โกหกไม่เก่งเลยนะ”
“นายเงียบไปเลย!”
เขายิ้ม แล้วเลื่อนขนมชิ้นหนึ่งมาให้ฉัน
“ซื้อมาให้”
ฉันมองขนมแล้วมองหน้าเขา
“ทำไม?”
“เมื่อวานเธอช่วยทำงาน”
“แค่ขนมเอง”
“ก็ถือว่าเป็นค่าจ้าง”
ฉันกำลังจะรับ แต่เสียงผู้หญิงจากโต๊ะข้าง ๆ ก็ดังขึ้น
“ภาคิน นายกับมีนาเป็นแฟนกันเหรอ?”
ทั้งห้องเงียบลงทันที
ฉันหน้าแดงจนแทบอยากมุดใต้โต๊ะ
“ไม่ใช่!”
ฉันตอบพร้อมภาคิน
แต่เขากลับพูดต่อด้วยรอยยิ้ม
“ตอนนี้ยังไม่ใช่”
“ภาคิน!”
เสียงหัวเราะดังขึ้นรอบห้อง
ฉันอยากหายตัวไปเดี๋ยวนี้
แต่สิ่งที่ทำให้ฉันใจเต้นกลับไม่ใช่เสียงแซว
มันคือคำว่า…
“ตอนนี้ยังไม่ใช่”
หมายความว่าอะไร?
เขาพูดเล่นใช่ไหม?
หรือจริง ๆ แล้ว…
ภาคินคิดอะไรกับฉันเหมือนกัน?
และในขณะที่ฉันกำลังสับสน โทรศัพท์ของเขาก็มีข้อความเด้งขึ้นมา
เขาเหลือบมองหน้าจอ ก่อนสีหน้าจะเปลี่ยนไปทันที
“มีอะไร?” ฉันถาม
ภาคินเงียบไปครู่หนึ่ง
ก่อนเก็บโทรศัพท์เข้ากระเป๋า
“ไม่มีอะไร”
แต่สีหน้าของเขาบอกชัดเจนว่า…
มีบางอย่างกำลังจะเกิดขึ้น
ความคิดเห็น
0