ใต้หมอกเช้าในตลาดนัดยุทธจักร

ใต้หมอกเช้าในตลาดนัดยุทธจักร

เสียงรอบตัวจางเป็นพื้นหลัง เหลือเพียงหมอกเช้ากับจังหวะเท้าของใครบางคนที่เซวียนยังไม่พร้อมจะเอ่ยชื่อ

เช้าวันรุ่งขึ้น เซวียนยังตื่นพร้อมร่องรอยของเสียงดาบกระทบบนปลายนิ้ว ทั้งที่บอกตัวเองแล้วว่าคืนนั้นไม่มีความหมายอะไรในถ้ำดาบโบราณ

ลมดาบพัดผ่านตลาดนัดยุทธจักร ฝุ่นยุทธจักรเกาะบนปลายแขนของเซวียน ขณะที่ศิษย์พี่ยืนขวางทางราวกับคำสาบานเก่าที่ยังไม่ขาด — เสียงรอบตัวจางลงเหลือแค่เสียงดาบกระทบ

“อย่ามองฉันแบบนั้น” เซวียนพึมพำ “ฉันยังไม่รู้ว่าคำว่าเรา… ควรเริ่มตรงไหน”

มิติเวลา: นาฬิกาในตลาดนัดยุทธจักรบอกอย่างหนึ่ง แต่หัวใจของเซวียนบอกอีกอย่าง ความทรงจำเรื่องพระจันทร์ย้อนกลับมาไม่ตรงจังหวะกับปัจจุบัน

“อย่าเพิ่งตัดสินจากใบหน้าฉัน” เซวียนพยายามยิ้ม “ในตลาดนัดยุทธจักรนี้ ฉันเคยฝึกเก็บทุกอย่างไว้ข้างใน”

คำชมเล็กน้อยจากศิษย์พี่หนักกว่าคำตำหนิ เซวียนไม่รู้จะวางมือตรงไหนดีในพื้นที่แคบๆ นี้

ในกระเป๋าเสื้อมีโน้ตสั้นๆ ที่ศิษย์พี่ยัดไว้เมื่อกี้อ่านแล้วอ่านอีก คำไม่กี่คำแต่หนักกว่าคำอธิบายยาวๆ

นอกถ้ำดาบโบราณ โลกยังหมุนตามจังหวะเดิม แต่สำหรับเซวียนทุกอย่างเปลี่ยนไปแล้วตั้งแต่ได้ยินชื่อของศิษย์พี่ปนกับพระจันทร์

เซวียนกุมมือแน่น ภาพของคำสาบานที่ห้ามรักวนซ้ำในหัว ใกล้พอจะเอื้อมถึงศิษย์พี่ แต่ไกลพอจะทำให้เสียใจถ้าเลือกผิด ทุกก้าวในตลาดนัดยุทธจักรจึงรู้สึกหนักกว่าปกติ

“ในตลาดนัดยุทธจักรนี้ ฉันเคยคิดว่าตัวเองแข็งพอ” ศิษย์พี่หัวเราะสั้นๆ “แต่เจอเธอทีไร แผนทั้งหมดพัง”

“งั้นฉันจะไม่สัญญา” ศิษย์พี่ตอบ “ฉันจะทำ — ทีละอย่าง ที่เธอเห็นได้”

ถ้าให้ย้อนกลับ เซวียนอาจเลือกหนี แต่ตอนนี้ในตลาดนัดยุทธจักร การหนีแพงกว่าการเผชิญ ศิษย์พี่ยืนเป็นคำตอบที่ยังไม่มีป้ายชื่อ

ทั้งคู่ยังไม่ได้จับมือ แต่พื้นที่ระหว่างเซวียนกับศิษย์พี่แคบลงจนหายใจรู้สึกได้ ลมดาบพัดผ่านตลาดนัดยุทธจักร ฝุ่นยุทธจักรเกาะบนปลายแขนของเซวียน ขณะที่ศิษย์พี่ยืนขวางทางราวกับคำสาบานเก่าที่ยังไม่ขาด — เสียงรอบตัวจางลงเหลือแค่เสียงดาบกระทบ

ระยะห่างลดลงอีกนิด โดยที่ทั้งเซวียนและศิษย์พี่ไม่ได้ประกาศอะไร — มีเพียงการยอมรับว่าคำสาบานที่ห้ามรักทำให้ทั้งคู่ต้องโตขึ้น

ก่อนจากกัน ศิษย์พี่มองเซวียนอีกครั้ง ยาวจนกลิ่นเสียงดาบกระทบเหมือนจะติดอยู่ในเสื้อผ้า ความเงียบครั้งนี้ไม่เย็นชา — มันเต็มไปด้วยสิ่งที่ยังพูดไม่ทัน

นอกถ้ำดาบโบราณ ชีวิตคนอื่นยังเดินต่อไปได้ปกติ แต่ภายในตลาดนัดยุทธจักร เวลาเหมือนถูกดึงให้ช้าลงเฉพาะสำหรับเซวียนกับศิษย์พี่

กลิ่นเสียงดาบกระทบยังไม่จาง เซวียนสูดหายใจลึกแล้วรู้ว่าถ้าเดินออกจากถ้ำดาบโบราณตอนนี้ จะเสียโอกาสที่อาจไม่มีอีก — แม้คำสาบานที่ห้ามรักจะยังยืนขวางอยู่

ความทรงจำเก่าๆ ผุดขึ้นพร้อมกลิ่นหมอกเช้า — คืนที่ทั้งคู่เคยสัญญาอะไรบางอย่างไว้ที่ถ้ำดาบโบราณ แล้วยังไม่ได้รักษา

จบตอนที่ 9 — ยังไม่จบที่คำตอบ แต่จบที่การยอมรับว่าเซวียนไม่อาจทำเป็นไม่เห็นศิษย์พี่ได้อีก