ใต้กลิ่นดินป่าในตลาดนัดยุทธจักร

ใต้กลิ่นดินป่าในตลาดนัดยุทธจักร

เสียงรอบตัวจางเป็นพื้นหลัง เหลือเพียงกลิ่นดินป่ากับจังหวะเท้าของใครบางคนที่หยุนยังไม่พร้อมจะเอ่ยชื่อ

ในสำนักบนเขา ทุกอย่างดูปกติเกินไปจนน่าสงสัย หยุนเดินผ่านจุดที่เจ้าสำนักเคยยืน แล้วรู้สึกว่าความว่างนั้นดังกว่าเสียงคน

ลมดาบพัดผ่านสำนักบนเขา ฝุ่นยุทธจักรเกาะบนปลายแขนของหยุน ขณะที่เจ้าสำนักยืนขวางทางราวกับคำสาบานเก่าที่ยังไม่ขาด — แสงที่ตลาดนัดยุทธจักรทำให้ใบหน้าของเจ้าสำนักชัดเกินไป

“อย่ามองฉันแบบนั้น” หยุนพึมพำ “ฉันยังไม่รู้ว่าคำว่าเรา… ควรเริ่มตรงไหน”

มิติอารมณ์: กลิ่นหมอกเช้าเปิดช่องให้ความกลัวและความหวังมาพร้อมกัน หยุนจึงพูดสั้นลง ขณะที่เจ้าสำนักฟังมากขึ้น

“อย่าเพิ่งตัดสินจากใบหน้าฉัน” หยุนพยายามยิ้ม “ในสำนักบนเขานี้ ฉันเคยฝึกเก็บทุกอย่างไว้ข้างใน”

คำชมเล็กน้อยจากเจ้าสำนักหนักกว่าคำตำหนิ หยุนไม่รู้จะวางมือตรงไหนดีในพื้นที่แคบๆ นี้

สายลมผ่านช่องหน้าต่างพัดชายผ้าม่านให้สะบัด หยุนมองตามแล้วคิดถึงวันที่ทั้งคู่เคยยืนตรงจุดนี้โดยไม่พูดอะไรเลย

กลิ่นกลิ่นดินป่าติดอยู่ในความทรงจำของหยุน แน่นกว่าคำสัญญาใดๆ ที่เคยให้ไว้กับตัวเอง

ในอกของหยุนมีสองเสียงซ้อนกัน เสียงหนึ่งบอกให้เดินออกจากสำนักบนเขา อีกเสียงบอกว่าถ้าทิ้งเจ้าสำนักไปตอนนี้ จะเสียใจยาวกว่าแค้นเลือด

“ถ้าฉันขอเวลา…” เจ้าสำนักกลืนคำ “เธอจะรอ หรือจะเดินจากไปเหมือนทุกครั้งที่ผ่านมา”

เงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนที่เจ้าสำนักจะพยัก “ถ้าเธออยู่ ฉันจะเล่าให้หมด แม้เรื่องที่ฉันอยากลืม”

บางคนบอกว่าความสัมพันธ์เริ่มจากความบังเอิญ แต่สำหรับหยุน คืนนี้ชัดเจนว่าเจ้าสำนักไม่ได้มาแบบสุ่ม — แค้นเลือดดึงทั้งคู่มาเจอกัน

ทั้งคู่ยังไม่ได้จับมือ แต่พื้นที่ระหว่างหยุนกับเจ้าสำนักแคบลงจนหายใจรู้สึกได้ ลมดาบพัดผ่านสำนักบนเขา ฝุ่นยุทธจักรเกาะบนปลายแขนของหยุน ขณะที่เจ้าสำนักยืนขวางทางราวกับคำสาบานเก่าที่ยังไม่ขาด — แสงที่ตลาดนัดยุทธจักรทำให้ใบหน้าของเจ้าสำนักชัดเกินไป

ระยะห่างลดลงอีกนิด โดยที่ทั้งหยุนและเจ้าสำนักไม่ได้ประกาศอะไร — มีเพียงการยอมรับว่าแค้นเลือดทำให้ทั้งคู่ต้องโตขึ้น

ถ้าคืนนี้เป็นเพียงจุดเริ่ม หยุนก็พร้อมจะเจ็บอีกหน่อย เพื่อให้ได้คำตอบที่ไม่ได้มาจากการหนี

ความทรงจำเก่าๆ ผุดขึ้นพร้อมกลิ่นกลิ่นดินป่า — คืนที่ทั้งคู่เคยสัญญาอะไรบางอย่างไว้ที่ตลาดนัดยุทธจักร แล้วยังไม่ได้รักษา

เวลาผ่านไปอีกครู่โดยที่ไม่มีใครขยับ หยุนได้ยินเสียงหัวใจตัวเองดังในหู ขณะที่เจ้าสำนักมองไปทางหน้าต่างของสำนักบนเขา ราวกับกำลังหาคำพูดที่ยังไม่ขึ้นรูป

จบตอนที่ 5 — ใต้กลิ่นดินป่าในตลาดนัดยุทธจักร ปิดฉากด้วยความเงียบที่ดังกว่าคำพูด รอตอนหน้าเปิดใหม่