เมื่อพระจันทร์เริ่มมีราคา

เมื่อพระจันทร์เริ่มมีราคา

เสียงรอบตัวจางเป็นพื้นหลัง เหลือเพียงเสียงดาบกระทบกับจังหวะเท้าของใครบางคนที่ฟางยังไม่พร้อมจะเอ่ยชื่อ

ประตูสะพานแขวนหมอกเปิดออกก่อนที่ฟางจะพร้อม นักดาบพเนจรยืนตรงนั้นด้วยสีหน้าที่อ่านยากกว่าแค้นเลือดเสียอีก

ลมดาบพัดผ่านถ้ำดาบโบราณ ฝุ่นยุทธจักรเกาะบนปลายแขนของฟาง ขณะที่นักดาบพเนจรยืนขวางทางราวกับคำสาบานเก่าที่ยังไม่ขาด — แสงที่สะพานแขวนหมอกทำให้ใบหน้าของนักดาบพเนจรชัดเกินไป

“ถ้ายังโกหกตัวเองอยู่ อย่ามาแตะฉันอีก” นักดาบพเนจรพูด แต่สายตาไม่ได้ผลักฟางออกไปจริงๆ

มิติความขัดแย้ง: แค้นเลือดไม่ได้อยู่แค่ภายนอก มันแทรกในทุกการตัดสินใจเล็กๆ ของฟาง แม้กระทั่งการยื่นแก้วน้ำให้นักดาบพเนจร

“งั้นพูดความจริงสักครั้ง” นักดาบพเนจรก้าวเข้ามาอีกนิด “อย่าให้แค้นเลือดตัดสินแทนเรา”

ไม่ใช่ศัตรูจากภายนอกเสมอไปที่ทำลายคน — บางครั้งคือคำที่พูดไม่ทันคิด รอยร้าวระหว่างฟางกับนักดาบพเนจรกว้างขึ้นทีละนิ้ว

เข็มนาฬิกาขยับอีกครั้ง ฟางรู้ว่าถ้ารออีกนาน ความกล้าจะหายไป และแค้นเลือดจะชนะโดยไม่ต้องทำอะไร

กลิ่นเสียงดาบกระทบติดอยู่ในความทรงจำของฟาง แน่นกว่าคำสัญญาใดๆ ที่เคยให้ไว้กับตัวเอง

ในอกของฟางมีสองเสียงซ้อนกัน เสียงหนึ่งบอกให้เดินออกจากถ้ำดาบโบราณ อีกเสียงบอกว่าถ้าทิ้งนักดาบพเนจรไปตอนนี้ จะเสียใจยาวกว่าแค้นเลือด

“แล้วแค้นเลือดล่ะ?” ฟางถามต่อ “เราจะทำเป็นมองไม่เห็นไปจนถึงเมื่อไหร่”

“เริ่มจากคืนนี้ก็ได้” ฟางพูด “แค่… อย่าหายไปตอนเช้า”

บางคนบอกว่าความสัมพันธ์เริ่มจากความบังเอิญ แต่สำหรับฟาง คืนนี้ชัดเจนว่านักดาบพเนจรไม่ได้มาแบบสุ่ม — แค้นเลือดดึงทั้งคู่มาเจอกัน

ทั้งคู่ยังไม่ได้จับมือ แต่พื้นที่ระหว่างฟางกับนักดาบพเนจรแคบลงจนหายใจรู้สึกได้ ลมดาบพัดผ่านถ้ำดาบโบราณ ฝุ่นยุทธจักรเกาะบนปลายแขนของฟาง ขณะที่นักดาบพเนจรยืนขวางทางราวกับคำสาบานเก่าที่ยังไม่ขาด — แสงที่สะพานแขวนหมอกทำให้ใบหน้าของนักดาบพเนจรชัดเกินไป

ฟางยังไม่กล้าตอบทั้งหมด แต่ก็ไม่หันหลังอีกต่อไป อย่างน้อยคืนนี้นักดาบพเนจรจะได้ยินเสียงจริงของหัวใจ

ในถ้ำดาบโบราณ แสงกับเงาสลับกันเหมือนใจคน ฟางและนักดาบพเนจรยังไม่ได้สัญญาอะไร แต่ทั้งคู่รู้ดีว่าคืนนี้จะถูกจดจำต่อไปอีกนาน

นักดาบพเนจรขยับเข้ามาอีกก้าว ระยะห่างแคบลงจนฟางได้ยินลมหายใจชัด มือที่เคยกำแน่นเริ่มคลายโดยไม่ตั้งใจ

นอกสะพานแขวนหมอก ชีวิตคนอื่นยังเดินต่อไปได้ปกติ แต่ภายในถ้ำดาบโบราณ เวลาเหมือนถูกดึงให้ช้าลงเฉพาะสำหรับฟางกับนักดาบพเนจร

กลิ่นหมอกเช้ายังไม่จาง ฟางสูดหายใจลึกแล้วรู้ว่าถ้าเดินออกจากสะพานแขวนหมอกตอนนี้ จะเสียโอกาสที่อาจไม่มีอีก — แม้แค้นเลือดจะยังยืนขวางอยู่

ความทรงจำเก่าๆ ผุดขึ้นพร้อมกลิ่นเสียงดาบกระทบ — คืนที่ทั้งคู่เคยสัญญาอะไรบางอย่างไว้ที่สะพานแขวนหมอก แล้วยังไม่ได้รักษา

จบตอนที่ 7 — เมื่อพระจันทร์เริ่มมีราคา ทิ้งคำถามไว้ให้ตอนถัดไป ว่าฟางจะกล้าเลือกนักดาบพเนจรหรือยังคงหนีจากแค้นเลือด